Slutt.

Snart æ dæ slutt på åre! Ik kom met andere woorden bijna terug. Een laatste update van mijn leven in een Noors boerengat komt eraan.

Woensdag hadden we dan proclamatie op school. Een grappige bedoening aangezien alle meisjes hun bunad aanhadden. Bunad is -voor hen die het nog herinneren- de officiële, traditionele Noorse klederdracht die gebruikt wordt op belangrijke dagen als doopfeesten, trouwfeesten, communies, 17 mei en dus ook proclamaties (op de foto staat mijn parallelklas ten afscheid).

Het grappige met zo'n bunad is ook dat je kan zien vanwaar de persoon komt, of de familie van die persoon. De meesten in Valdres hebben dus een Valdresbunad, maar af en toe lopen er mensen tussen met een bunad van bijvoorbeeld Oslo-omgeving, Stavanger of Noord-Noorwegen. Dat wil dan zeggen dat bijvoorbeeld de moeder daarvan komt, of dat ze daar geboren zijn. Een vriendin van me heeft zelfs een Lappekleed, ze is namelijk half-Laps, half-Noors. Te cool! (bovendien staat ze ook elke week min. 1 keer in de lokale krant omdat ze tot de betere sportlieden uit het hoge Noorden behoort)

Nadien was er dan ook een afscheidsfeest voor alle derdeklassers. Een deel afscheid dus ook, want de meeste zie ik niet meer terug, toch niet meteen. Vandaag konden we dan ook bellen voor onze examenuitslagen, die waren nog niet klaar op de proclamatie zelf (aangezien de examens provinciaal-nationaal geregeld zijn). Mijn Noors getuigschrift wordt me snel toegezonden :) Ik ben helemaal tevreden!

Nu geniet ik van de vakantie, feestjes, bergtochten en familiepraatjes tot mijn thuiskomst. Een deel van mijn vrienden is al naar het leger getrokken, op vakantie vertrokken of aan het werken geslagen, maar er zijn er nog anderen! Bovendien reis ik woensdag nog naar de contactfamilie in Dokka en vrijdag reizen we met het gezin naar Bergen, hoofdstad der fjorden.

4 juli, 14h35 land ik dan in Brussel en begin ik aan een nieuw Belgisch leven!

Hierbij is dan ook mijn laatste blogbericht geschreven. Hopelijk hadden jullie er iets aan, dank je voor het lezen en tot in België!

PS De blog wordt in elk geval niet van het web gehaald voor mijn thuiskomst :)

Sommar!

Ok, eventjes vermelden wat er laatst gebeurd is. Ik ben eergisteren aan mijn vakantie begonnen. Er is nog volk dat na de examens naar school gaat, maar daar zien wij het nut niet van in. Gisteren was ik dan ook met Simen gaan muurklimmen in Lillehammer (buldring (bouldering in het Engels), voor diegene die in het vak zitten) en vandaag heb ik voorlopig uitgeslapen en relaxed. Verder gebeuren er nog meer typische zomerdingen als beachvolley, feestjes, bergtochten, proclamatie e. d.

Goed, maandag was ik klaar met mijn mondeling examen. Ik heb echter geen tijd gehad om mijn vier voorbereidingsdagen te gebruiken als voorbereiding aangezien ik in het weekend op reis door Gudbrandsdal was. Daar had ik zaterdagavond een optreden in een exclusie hoeve met dat volksdansgedoe, dat toch niet echt volksdans was. Enfin, tot zover mijn danscarrière. Zondag waren we dan op bezoek bij een tante en haar gezin in Lesja. Om daar te komen, reden we door de gemeente Dovre. Grappig genoeg heeft die een muskusos op het wapenschild staan. Die lopen daar dus rond in de bergen. Ze zijn gevaarlijk en vallen voornamelijk Koreanen aan. Of beter gezegd, de Koreanen komen het meest in het ziekenhuis terecht door hun close-upfotograferingen :).

Terug naar het mondeling examen: ik had geschiedenis en moest praten over de geschiedenis van het Noors feminisme. Toen ik dat moest vergelijken met vrouwen in de Noorse literatuur, moest ik toch toegeven dat ik niet meer dan 4 namen kon noemen. Als commentaar van het jurylid kreeg ik dan: "Zeer goed, alleen is het duidelijk dat je tekortschiet bij de Noorse litteratuur." Waarop ik dan zei: "Ik kom van België." Dan zei hij slechts: "Oh." Nu ja, ik kreeg een 4, wat dus zeer goed was in verhouding tot mijn inzet. Hip hoi.

Ik geniet van vakantie en zomer (sommige dagen komen echter nog steeds in de nulpuntomgeving, anderen bereiken de 20 graden en meer). En oh ja, toen we terugreden over de bergpas van Lesja naar Valdres, reden we bijna een rendierengroep aan alvorens in een sneeuwbui terecht te komen. Zomer is dus relatief.

Examen

Na de overwinning van de Noorse inzending voor het ESC ging het Noors nationalisme over in een walgelijk fanatisme. Het ontbrak er echt aan dat deze babyface won, de nacht voor de Noorse nationale feestdag. Meteen groeide het Noorse ego en kon je de tv of radio niet aanzetten zonder geconfronteerd te worden met urenlange nieuwszendingen over hoe goed Noorwegen wel niet was (en nog steeds is). Of dat nog niet genoeg was, werd het volkslied in de passerende fanfares onderdrukt door het wonderlied. Al voor de overwinning, discuteerde men al sterk over wie, wat en waar ESC volgend jaar gehouden zou worden in het Noorse land. Jullie weten het misschien niet, maar deze winter hielden Oslo, Tromsø en Trondheim een wedloop naar de kandidatuur voor de Spelen in 2018. Tromsø won, maar uiteindelijk werd de kandidatuur afgekeurd door het sportverbond. Milliarden kronen waren hierin gestoken. Onkruid vergaat niet, dus Tromsø staat opnieuw te schreeuwen, ditmaal voor de ESC-kandidatuur. Om de marginaliteit helemaal te toppen, spelen de klokken van het stadhuis in Oslo het lied driemaaldaags. Het houdt niet op, het maakt me gek.

Nuja, 17 mei was een zeer toffe dag met het nodige feest, optocht, zatheid en cake. Het is nu gedaan met russ zijn: jammer, maar best wel ok.

Ik kan me verder niet meer herinneren wanneer ik laatst les gehad heb. Vorige week had ik heel wat dagen vrij om mijn examen voor te bereiden. Vrijdag had ik dan examen en dat verliep vlotjes, zelfs zonder voorbereiding. In het weekend was ik dan naar Ål getrokken in het naburige dal. Daar was het de "Noorse volksmuziekweek" en er liepen daar heel wat marginalen rond, maar ook wel toffe mensen. Enfin, sowieso is er enige rivaliteit tussen Valdres en Hallingdal (dat naburige dal dus). Uit respect voor mijn omgeving moet ik dus zeggen dat die Hallingdølen marginalen zijn. Toch kregen ze van mij een deel respect omdat er een spoorweg door hun dal loopt. Ik maakte dus tevens even van de gelegenheid gebruik om mij -na mijn busrit over de bergpas- op de Oslo-Bergen-trein te smijten en daar tussen het stadsvolk heerlijk weg te dromen. Verder had ik gisteren vrijaf, en ook vandaag. Morgen heb ik dan mijn tweede examen. Het eerste examen is nog het moeilijkste geweest, dus vooral geen stress. Erna volgen ook nog heel wat vrije dagen.

Gisterenavond was het dan ook de afsluiting met het muziekkorps. Die zijn aan de zomervakantie begonnen want na 17 mei valt er niets meer te beleven tot kerst. Als afscheid kreeg ik een ingekaderde foto en een cd-bon. Het afscheid komt dus dichterbij, over 39 sta ik daar terug. Het voelt raar: thuiskomen wordt fijn, maar ik laat hier dan ook weer een deel achter. Enfin, het wordt goed om aan iets anders te beginnen en zo ver is Noorwegen ook nog niet. Raar dat je kan gaan houden van een plaats waar je eigenlijk niet zou willen wonen. Tjah. Het kan dus.

The Norwegian Way

De russetid is in volle gang! Het hoogtepunt nadert, namelijk 17 mei: de Noorse nationale feestdag.

'Russ' is a celebration of the end of high school, a three-week party attended by most of the 18-19 year-olds in Norway. The revelries commence at the end of April and climax on the Norwegian National Day, May 17th.

For many, taking part in Russ is a rite of passage, a transitional period when the usual rules and restrictions that govern a teenager’s life are forgotten, and when excessive drinking, drug taking and casual sex are the norm. In order to travel between parties, Russ kids club together to buy buses and vans that they customize and paint throughout their last year at school. They dress up in boiler suits: red, representing all the traditional academic subjects, is the most common colour, but they also come in blue: business and marketing, and black: vocational studies like carpentry. Finishing off the outfit is a Russ hat, a peaked cap strung with ‘knots’ or charms that are awarded when special tasks or dares have been completed. Russ is a big commercial presence in Norway, with a whole industry dedicated to selling clothes and party paraphernalia to each graduating year.

Jørn Tomter maakte er dus een boek van met vele foto's. Klik zeker eens op de link aan de rechterkant. Daar zie je een heel deel foto's van de typische bussen. In mijn streek hebben we enkel auto's en vans. Minachtend kijken we neer op het stadvolk..

Na een avondje feest (waarna we dan in de tuin van onze leerkracht Noors overnachtten en vanochtend uitgenodigd werden voor het ontbijt), werden alle leerlingen in het voortgezette secundair vandaag "getrokken" voor het examen. Dat wil zeggen dat ze uitgekozen worden om enkele examens af te leggen. Niemand legt examens af voor al zijn vakken. Ik ben getrokken in politiek (22 mei), Noors (27 mei) en Duits (2 juni). Dit zijn de schriftelijke examens. Iedereen in het laatste jaar legt ook één mondeling examen af. Dat komt erop neer dat ik voor het mondeling ofwel geschiedenis, fotografie, Noors, religie óf Duits naar het examen moet. Raar is ook dat in het tweede jaar van de vidaregåande opleiding slechts een deel studenten getrokken wordt, voor slechts  één examen, schriftelijk óf mondeling.

Voor alle mondelinge examens en een deel schriftelijke (waaronder politiek) kregen we 48u voorbereiding. Dwz dat je dus twee dagen vrij hebt voor het examen om je voor te bereiden op de vraag (die twee dagen op voorhand krijgt).

Ik snap nog steeds niet hoe men op zo'n systeem gekomen is, maar dit geeft enkele gevolgen:

- Enkele russ zijn getrokken voor het examen wiskunde dat plaatsvindt 3 dagen na 17 mei. Uiteraard is dat niet zo fijn want dan kunnen ze zich niet goed genoeg voorbereiden, vinden ze.

- Als een vak je niet ligt, kan dat 25% van je examenspunten beïnvloeden.

- Er lopen nu heel wat depressieve leerlingen rond.

- Het is goed mogelijk dat je geen examen aflegt voor een vak dat je drie jaar hebt gehad.

- In het derde jaar handelt het examen over leerstof van het tweede en het derde jaar.

- Bovendien is het ook zo -net als Frankrijk- dat een andere sensor je examen verbetert. De sensor komt uit een andere provincie en is dus onpartijdig.

- Communicatiemiddelen (internet, gsm, ..) tijdens het examen zijn verboden. Hulpmiddelen als kranten, studieboeken, uitgeprinte of opgeslagen internetsites, .. zijn wel toegelaten.

Voor mij is het allemaal niet zo belangrijk, ik moet nog beslissen of ik de examens al dan niet ga afleggen.

Enfin, mijn verblijf komt meer en meer aan zijn einde. Nu begin ik aan mijn laatste weken school, om dan mijn secundair dan echt helemáál af te sluiten in de week van 19 juni. Voor hen die het nog niet weten: 4 juli, 14u35 sta ik terug op Belgische grond!

Russetida

Hejsann å hoppsann,

Nu is eindelijk de russetida aangebroken! Deze tijd, van 1 tem 17 mei, vieren de laatstejaars het einde van hun secundaire carrière. Overal zie je nu russ met rode, blauwe, zwarte of groene broekpakken. De kleur is afhankelijk van je studierichting, maar rood domineert. Alle russ hebben ook een studentenpetje maar dat wordt niet zoveel gebruikt.. Buiten het feesten deze periode, heeft elke school ook een lijst opgesteld van opdrachten die je kan uitvoeren. De opdrachten gaan van lessensabotages tot eet- en drinkwedstrijden.

Enfin, donderdag 30 april werden alle Valdresruss dan gedoopt. Dat was zoveel als met je hoofd onderduiken in de ijskoude fjord, met ijs bedekt en vol met smeltwater. Het deel waar wij doken was ijsvrij maar zeker niet warmer dan 3 graden. De dagen zijn nu best wel warm en met veel zon, maar 's nachts kunnen de temperaturen nog steeds tot onder het nulpunt zakken. Integendeel tot heel wat andere plaatsen in het land werden wij pas de dag voor 1 mei gedoopt. Als je het broekpak ervoor aandeed, zou een broekspijp afgeknipt worden. Vele stedelingen zijn niet zo streng op die regels en gaan al vroeger met hun broekpak rondlopen. Ook het wassen van de broek, betekent het afknippen van een broekspijp.

Voor hen die het nog niet doorhadden: stedelingen en niet-stedelingen zijn niet zo'n goede vrienden in Noorwegen. Stedelingen die in "onze" bergen komen skiën en luxueuze châlets bouwen, zijn dan ook wel eens het slachtoffer van onze leuke uitspattingen. Een in elkaar geslagen stedeling levert je best wel wat respect op. Maar ook ongekeerd: op enkele scholen in Oslo is het een opdracht om een meisje van het platteland een dag te kidnappen. Zo ziet u maar.

Op 1 mei was ik dan ook mee om in het korps te spelen. Hilarisch genoeg gingen we dan zowat rond en speelden van die vreselijke marschen. Bovendien gingen we over de "grote" verbindingsweg Oslo-Bergen, de twee grootste steden in het land, waardoor de ene richting ons in een lange file moest volgen.

Verder zijn er heel wat dingen gebeurd en aan het gebeuren zodanig dat ik mijn -altijd al zo wanordelijke- overzicht nu helemaal aan het kwijt geraken ben. Laat de foto's spreken!

Foto bovenaan: dit weekend trokken we even in de bergen in om de hoge wanden van de sneeuwruimers te bekijken. Dit jaar was er op die bergpas zeer weinig sneeuw, dus we kregen niet helemaal het tunneleffect maar ik kon het me best voorstellen. Normaal zijn de kanten minstens dubbel zo hoog op de hoogste plaatsen. Deze bergpas is 's nachts nog steeds gesloten tussen 20 en 08 uur omwille van mogelijke sneeuwstormen of harde winden.

Foto 1: Preventiedag op school voor de feestperiode van start ging. Spectaculaire reddingsactie inclusief.

Foto 2: Morten en ik staan even in de tuin (waar de sneeuw ondertussen ook weg is) te poseren voor onze broekpakken te vuil werden voor de foto.

Foto 3: Zondag werd ik brutaal gewekt met de melding dat er snel een kalf zou aankomen in onze stal. Het was het 5e kalf in een rij van 6. Een ervaring op nuchter maag! Mijn omgeving begreep niet dat ik dat nog nooit gezien had.