Slutt.

Snart æ dæ slutt på åre! Ik kom met andere woorden bijna terug. Een laatste update van mijn leven in een Noors boerengat komt eraan.

Woensdag hadden we dan proclamatie op school. Een grappige bedoening aangezien alle meisjes hun bunad aanhadden. Bunad is -voor hen die het nog herinneren- de officiële, traditionele Noorse klederdracht die gebruikt wordt op belangrijke dagen als doopfeesten, trouwfeesten, communies, 17 mei en dus ook proclamaties (op de foto staat mijn parallelklas ten afscheid).

Het grappige met zo'n bunad is ook dat je kan zien vanwaar de persoon komt, of de familie van die persoon. De meesten in Valdres hebben dus een Valdresbunad, maar af en toe lopen er mensen tussen met een bunad van bijvoorbeeld Oslo-omgeving, Stavanger of Noord-Noorwegen. Dat wil dan zeggen dat bijvoorbeeld de moeder daarvan komt, of dat ze daar geboren zijn. Een vriendin van me heeft zelfs een Lappekleed, ze is namelijk half-Laps, half-Noors. Te cool! (bovendien staat ze ook elke week min. 1 keer in de lokale krant omdat ze tot de betere sportlieden uit het hoge Noorden behoort)

Nadien was er dan ook een afscheidsfeest voor alle derdeklassers. Een deel afscheid dus ook, want de meeste zie ik niet meer terug, toch niet meteen. Vandaag konden we dan ook bellen voor onze examenuitslagen, die waren nog niet klaar op de proclamatie zelf (aangezien de examens provinciaal-nationaal geregeld zijn). Mijn Noors getuigschrift wordt me snel toegezonden :) Ik ben helemaal tevreden!

Nu geniet ik van de vakantie, feestjes, bergtochten en familiepraatjes tot mijn thuiskomst. Een deel van mijn vrienden is al naar het leger getrokken, op vakantie vertrokken of aan het werken geslagen, maar er zijn er nog anderen! Bovendien reis ik woensdag nog naar de contactfamilie in Dokka en vrijdag reizen we met het gezin naar Bergen, hoofdstad der fjorden.

4 juli, 14h35 land ik dan in Brussel en begin ik aan een nieuw Belgisch leven!

Hierbij is dan ook mijn laatste blogbericht geschreven. Hopelijk hadden jullie er iets aan, dank je voor het lezen en tot in België!

PS De blog wordt in elk geval niet van het web gehaald voor mijn thuiskomst :)

Sommar!

Ok, eventjes vermelden wat er laatst gebeurd is. Ik ben eergisteren aan mijn vakantie begonnen. Er is nog volk dat na de examens naar school gaat, maar daar zien wij het nut niet van in. Gisteren was ik dan ook met Simen gaan muurklimmen in Lillehammer (buldring (bouldering in het Engels), voor diegene die in het vak zitten) en vandaag heb ik voorlopig uitgeslapen en relaxed. Verder gebeuren er nog meer typische zomerdingen als beachvolley, feestjes, bergtochten, proclamatie e. d.

Goed, maandag was ik klaar met mijn mondeling examen. Ik heb echter geen tijd gehad om mijn vier voorbereidingsdagen te gebruiken als voorbereiding aangezien ik in het weekend op reis door Gudbrandsdal was. Daar had ik zaterdagavond een optreden in een exclusie hoeve met dat volksdansgedoe, dat toch niet echt volksdans was. Enfin, tot zover mijn danscarrière. Zondag waren we dan op bezoek bij een tante en haar gezin in Lesja. Om daar te komen, reden we door de gemeente Dovre. Grappig genoeg heeft die een muskusos op het wapenschild staan. Die lopen daar dus rond in de bergen. Ze zijn gevaarlijk en vallen voornamelijk Koreanen aan. Of beter gezegd, de Koreanen komen het meest in het ziekenhuis terecht door hun close-upfotograferingen :).

Terug naar het mondeling examen: ik had geschiedenis en moest praten over de geschiedenis van het Noors feminisme. Toen ik dat moest vergelijken met vrouwen in de Noorse literatuur, moest ik toch toegeven dat ik niet meer dan 4 namen kon noemen. Als commentaar van het jurylid kreeg ik dan: "Zeer goed, alleen is het duidelijk dat je tekortschiet bij de Noorse litteratuur." Waarop ik dan zei: "Ik kom van België." Dan zei hij slechts: "Oh." Nu ja, ik kreeg een 4, wat dus zeer goed was in verhouding tot mijn inzet. Hip hoi.

Ik geniet van vakantie en zomer (sommige dagen komen echter nog steeds in de nulpuntomgeving, anderen bereiken de 20 graden en meer). En oh ja, toen we terugreden over de bergpas van Lesja naar Valdres, reden we bijna een rendierengroep aan alvorens in een sneeuwbui terecht te komen. Zomer is dus relatief.