På jakt.

Heisånn!
De jacht was in elk geval een ervaring. Maar laat ik het even duidelijk stellen:
1. Je crosst niet achter een eland.
2. Je hebt een vergunning nodig om op elanden te mogen schieten, die verkrijg je na het afleggen van een schietproef.
3. Elanden zijn doorgaans niet gevaarlijk.
Na de russekroa (gewoon een avondje uit eigenlijk, gezellig) nam ik zaterdagochtend om 7u45 de bus richting Etnedal. Daar wachtte mijn contactfamilievader (vanaf nu Sverre genoemd) me op met z'n te grave jeep. Zo eentje uit de Canadese films als het ware. Dan reden we eventjes, ontmoetten de andere jagers en reden vervolgens naar het jachtgebied. Je moet wel weten dat heel de streek jachtgebied is. De regio is onderverdeeld in jachtgebieden en elke jachtclub krijgt een gebied toegewezen. Je crosst dus niet in je eentje achter zo'n beest. Bjørn jaagt bijvoorbeeld ver van de bewoonde wereld, hoog in de bergen. Sverre jaagt in de bossen en tussen de huizen.
Enfin, voor ze beginnen, bespreken de jagers een soort tactiek: Een à twee jagers lopen rond met een hond. De anderen zoeken een plaatsje in het bos, op de berg, .. en verschuilen zich daar. Dan speuren de honden elanden op en door middel van communicatie met walkie-talkies proberen de jagers de eland naar een post te drijven, waar hij dan geschoten kan worden.
Ik zat daar dus in het koude zonnetje op post, op uitkijk. Geen beest de bespeuren natuurlijk, hoewel ik er mij inbeelde dat er zo'n duizend voorbijliepen. Hallucinaties? Na zo'n 3,5 uur verzamelden we ons bij een kampvuur en toastten onze boterhammen. Daarna reden we helemaal naar beneden in het dal. Toen iedereen op zijn post zat, duurde het amper een kwartier voor ik een schot hoorde. Het kalf was geveld. Toen ik op de bewuste plaats aankwam, kwam de damp al uit het opengesneden dier. Gefascineerd bestudeerde ik het innerlijke van de eland (hé mams). Daarna aten we nog een keertje en toen reed ik met Sverre naar Dokka, waar Borgny op ons wachtte. Daar aangekomen kreeg ik nog eens eten, in afwachting van het avondmaal. Zeer toffe mensen, de contactfamilie. Voorlopig zijn alleen de ouders thuis: de oudste dochter woont met haar Australische man in Australië, de middelste dochter zit in London en de jongste dochter komt in december thuis van Tasmanië, Australië.
Wat het weekend betreft, is dit meer dan lang genoeg. Foto's kan je vinden onder de link 'Fotoalbum' aan de rechterkant. Zoek naar de map 'På jakt' (er zit zelfs een kaartje bij van de omgeving, flink van mij, niet?).
Wat dat wacht zijn op het schoolfeest betreft, daar moesten we toekijken en zorgen dat er geen gevechten ontstonden e.d. Ohja, we moesten -integendeel tot de aanwezigen- nuchter blijven.
Deze week is het OD-week: morgen een internationale dag op school en vrijdag werken in het museum. Bovendien is het ook het rakfiskfestival. Fagernes wordt met andere woorden onder de voet gelopen: mensen uit het hele Noorden komen naar hier. We worden voor 3 dagen het middelpunt van Scandinavië, cool hè. Eindelijk nog eens wat mensen tegenkomen.. Dat is trouwens ook een van de enige gelegenheden waarbij alle volwassenen openbaar dronken worden: Akvavit drinken om de slechte smaak van de rakfisk door te spoelen.
Volgende woensdag reis ik dan naar Lillehammer om de HiL, Høygskula i Lillehammer, te bezoeken. Zo'n informatiedag. Donderdag reis ik dan naar Oslo om 's avonds met de klas naar het theater te gaan en vrijdagvoormiddag een moskee te bezoeken. Misschien blijf ik daar ook nog in het weekend..

Nu is't genoeg,
Tot een volgende!

Jeroen

PS Mijn naam blijft onuitspreekbaar. Daarom heb ik besloten een Noorse naam aan te nemen, die best op de mijne lijkt: Jøran. Een opluchting voor de plaatselijke bevolking.

Update.

Hee daar!
Het is een tijdje geleden dat het laatste nieuwe bericht op m'n blog verscheen. Alles valt nu in de plooien, ik denk nu niet heel de tijd aan de blog. Wat ik jullie eerst moet mededelen -tot mijn grote spijt- is dat de sneeuw er nu niet meer ligt. Het was maar van korte duur. Maar de volgende keer dat ze valt, blijft ze liggen tot april, misschien zelfs mei. Jullie reacties waren natuurlijk best wel fijn om lezen, met husky's enzo, maar voorlopig ga ik nog naar mijn 'bushalte'.
Ik ben nog eens met de ouders de bergen ingetrokken om de boot van het water te halen voor het ijs komt. Daarna hielpen we de grootouders om hun boot binnen te halen en genoten we van wat koffie en boller (zo'n Noors bolachtig cakeje) op de veranda van een der hutten. Sfeerbeeld zie je hieronder.

Donderdag hadden we dan ook skulafesta (schoolfeest) en dan was ik samen met mijn klasgenoten van wacht. We keken dus toe om te zien of alles goed ging. Was heel fijn, mensen eens op een andere manier leren kennen, he..
Het voorbije weekend verlieten Giovanna en ik Valdres om richting Ridabu, Hamaromgeving, te reizen. Na zo'n 6 à 7 uur kwamen we op onze bestemming aan: een prachtige boerderij van een AFS-vrijwilligster. Daar brachten we dan met AFS Hamar de nacht door. Best wel fijn en goed nieuws: de terugreis duurde amper 5 uur! Voor we vertrokken, poseerde ik nog even met Beatrice van Italië op de foto:

Volgende vrijdag is het OD-dag in Noorwegen. Dit is een project waarbij alle studenten van de vidaregåande skuler een dag werken voor het goede doel. Ik heb me een baantje in het volksmuseum geschaft. Dat wordt een dagje buitenwerken (later kan ik dan promotie maken en Nederlandstalige toeristen rondgidsen).
Wat komt er nu nog aan? Volgende zaterdag ga ik op jacht met de vader van mijn contactfamilie. Ik breng het weekend dan voor de eerste keer bij hen door, in Dokka (zo'n 60km verderop). De avond ervoor, vrijdag dus, is het Russekroa. Het eerste feestje voor alle russer dit jaar!
Zo, nu ga ik wat verder lezen in Harry Potter. Ik heb het vijfde boek in het Noors gelezen en ben nu halfweg in het zesde. Niet zo heel moeilijk om te verstaan.

Eg elskar dikka,
Jeroen

Snø!

Lieverds en Lieverinnen,
Her kommer flere norske nyhetene!
Ditmaal ga ik geen lange teksten schrijven. Laat de beelden maar spreken. Vandaag was de tweede schooldag na de haustferia. Vrijdag gingen we met het gezin op fjelltur zonder zon (foto 1). Zondag keek ik uit mijn slaapkamerraam (foto 2) en zag het volgende uitzicht..


Verder moet ik zeggen dat de auditie voor de musical best meeviel, ondanks het zing- en Noorse taalgedeelte.

Klem,
Jeroen