Slutt.

Snart æ dæ slutt på åre! Ik kom met andere woorden bijna terug. Een laatste update van mijn leven in een Noors boerengat komt eraan.

Woensdag hadden we dan proclamatie op school. Een grappige bedoening aangezien alle meisjes hun bunad aanhadden. Bunad is -voor hen die het nog herinneren- de officiële, traditionele Noorse klederdracht die gebruikt wordt op belangrijke dagen als doopfeesten, trouwfeesten, communies, 17 mei en dus ook proclamaties (op de foto staat mijn parallelklas ten afscheid).

Het grappige met zo'n bunad is ook dat je kan zien vanwaar de persoon komt, of de familie van die persoon. De meesten in Valdres hebben dus een Valdresbunad, maar af en toe lopen er mensen tussen met een bunad van bijvoorbeeld Oslo-omgeving, Stavanger of Noord-Noorwegen. Dat wil dan zeggen dat bijvoorbeeld de moeder daarvan komt, of dat ze daar geboren zijn. Een vriendin van me heeft zelfs een Lappekleed, ze is namelijk half-Laps, half-Noors. Te cool! (bovendien staat ze ook elke week min. 1 keer in de lokale krant omdat ze tot de betere sportlieden uit het hoge Noorden behoort)

Nadien was er dan ook een afscheidsfeest voor alle derdeklassers. Een deel afscheid dus ook, want de meeste zie ik niet meer terug, toch niet meteen. Vandaag konden we dan ook bellen voor onze examenuitslagen, die waren nog niet klaar op de proclamatie zelf (aangezien de examens provinciaal-nationaal geregeld zijn). Mijn Noors getuigschrift wordt me snel toegezonden :) Ik ben helemaal tevreden!

Nu geniet ik van de vakantie, feestjes, bergtochten en familiepraatjes tot mijn thuiskomst. Een deel van mijn vrienden is al naar het leger getrokken, op vakantie vertrokken of aan het werken geslagen, maar er zijn er nog anderen! Bovendien reis ik woensdag nog naar de contactfamilie in Dokka en vrijdag reizen we met het gezin naar Bergen, hoofdstad der fjorden.

4 juli, 14h35 land ik dan in Brussel en begin ik aan een nieuw Belgisch leven!

Hierbij is dan ook mijn laatste blogbericht geschreven. Hopelijk hadden jullie er iets aan, dank je voor het lezen en tot in België!

PS De blog wordt in elk geval niet van het web gehaald voor mijn thuiskomst :)

Sommar!

Ok, eventjes vermelden wat er laatst gebeurd is. Ik ben eergisteren aan mijn vakantie begonnen. Er is nog volk dat na de examens naar school gaat, maar daar zien wij het nut niet van in. Gisteren was ik dan ook met Simen gaan muurklimmen in Lillehammer (buldring (bouldering in het Engels), voor diegene die in het vak zitten) en vandaag heb ik voorlopig uitgeslapen en relaxed. Verder gebeuren er nog meer typische zomerdingen als beachvolley, feestjes, bergtochten, proclamatie e. d.

Goed, maandag was ik klaar met mijn mondeling examen. Ik heb echter geen tijd gehad om mijn vier voorbereidingsdagen te gebruiken als voorbereiding aangezien ik in het weekend op reis door Gudbrandsdal was. Daar had ik zaterdagavond een optreden in een exclusie hoeve met dat volksdansgedoe, dat toch niet echt volksdans was. Enfin, tot zover mijn danscarrière. Zondag waren we dan op bezoek bij een tante en haar gezin in Lesja. Om daar te komen, reden we door de gemeente Dovre. Grappig genoeg heeft die een muskusos op het wapenschild staan. Die lopen daar dus rond in de bergen. Ze zijn gevaarlijk en vallen voornamelijk Koreanen aan. Of beter gezegd, de Koreanen komen het meest in het ziekenhuis terecht door hun close-upfotograferingen :).

Terug naar het mondeling examen: ik had geschiedenis en moest praten over de geschiedenis van het Noors feminisme. Toen ik dat moest vergelijken met vrouwen in de Noorse literatuur, moest ik toch toegeven dat ik niet meer dan 4 namen kon noemen. Als commentaar van het jurylid kreeg ik dan: "Zeer goed, alleen is het duidelijk dat je tekortschiet bij de Noorse litteratuur." Waarop ik dan zei: "Ik kom van België." Dan zei hij slechts: "Oh." Nu ja, ik kreeg een 4, wat dus zeer goed was in verhouding tot mijn inzet. Hip hoi.

Ik geniet van vakantie en zomer (sommige dagen komen echter nog steeds in de nulpuntomgeving, anderen bereiken de 20 graden en meer). En oh ja, toen we terugreden over de bergpas van Lesja naar Valdres, reden we bijna een rendierengroep aan alvorens in een sneeuwbui terecht te komen. Zomer is dus relatief.

Examen

Na de overwinning van de Noorse inzending voor het ESC ging het Noors nationalisme over in een walgelijk fanatisme. Het ontbrak er echt aan dat deze babyface won, de nacht voor de Noorse nationale feestdag. Meteen groeide het Noorse ego en kon je de tv of radio niet aanzetten zonder geconfronteerd te worden met urenlange nieuwszendingen over hoe goed Noorwegen wel niet was (en nog steeds is). Of dat nog niet genoeg was, werd het volkslied in de passerende fanfares onderdrukt door het wonderlied. Al voor de overwinning, discuteerde men al sterk over wie, wat en waar ESC volgend jaar gehouden zou worden in het Noorse land. Jullie weten het misschien niet, maar deze winter hielden Oslo, Tromsø en Trondheim een wedloop naar de kandidatuur voor de Spelen in 2018. Tromsø won, maar uiteindelijk werd de kandidatuur afgekeurd door het sportverbond. Milliarden kronen waren hierin gestoken. Onkruid vergaat niet, dus Tromsø staat opnieuw te schreeuwen, ditmaal voor de ESC-kandidatuur. Om de marginaliteit helemaal te toppen, spelen de klokken van het stadhuis in Oslo het lied driemaaldaags. Het houdt niet op, het maakt me gek.

Nuja, 17 mei was een zeer toffe dag met het nodige feest, optocht, zatheid en cake. Het is nu gedaan met russ zijn: jammer, maar best wel ok.

Ik kan me verder niet meer herinneren wanneer ik laatst les gehad heb. Vorige week had ik heel wat dagen vrij om mijn examen voor te bereiden. Vrijdag had ik dan examen en dat verliep vlotjes, zelfs zonder voorbereiding. In het weekend was ik dan naar Ål getrokken in het naburige dal. Daar was het de "Noorse volksmuziekweek" en er liepen daar heel wat marginalen rond, maar ook wel toffe mensen. Enfin, sowieso is er enige rivaliteit tussen Valdres en Hallingdal (dat naburige dal dus). Uit respect voor mijn omgeving moet ik dus zeggen dat die Hallingdølen marginalen zijn. Toch kregen ze van mij een deel respect omdat er een spoorweg door hun dal loopt. Ik maakte dus tevens even van de gelegenheid gebruik om mij -na mijn busrit over de bergpas- op de Oslo-Bergen-trein te smijten en daar tussen het stadsvolk heerlijk weg te dromen. Verder had ik gisteren vrijaf, en ook vandaag. Morgen heb ik dan mijn tweede examen. Het eerste examen is nog het moeilijkste geweest, dus vooral geen stress. Erna volgen ook nog heel wat vrije dagen.

Gisterenavond was het dan ook de afsluiting met het muziekkorps. Die zijn aan de zomervakantie begonnen want na 17 mei valt er niets meer te beleven tot kerst. Als afscheid kreeg ik een ingekaderde foto en een cd-bon. Het afscheid komt dus dichterbij, over 39 sta ik daar terug. Het voelt raar: thuiskomen wordt fijn, maar ik laat hier dan ook weer een deel achter. Enfin, het wordt goed om aan iets anders te beginnen en zo ver is Noorwegen ook nog niet. Raar dat je kan gaan houden van een plaats waar je eigenlijk niet zou willen wonen. Tjah. Het kan dus.

The Norwegian Way

De russetid is in volle gang! Het hoogtepunt nadert, namelijk 17 mei: de Noorse nationale feestdag.

'Russ' is a celebration of the end of high school, a three-week party attended by most of the 18-19 year-olds in Norway. The revelries commence at the end of April and climax on the Norwegian National Day, May 17th.

For many, taking part in Russ is a rite of passage, a transitional period when the usual rules and restrictions that govern a teenager’s life are forgotten, and when excessive drinking, drug taking and casual sex are the norm. In order to travel between parties, Russ kids club together to buy buses and vans that they customize and paint throughout their last year at school. They dress up in boiler suits: red, representing all the traditional academic subjects, is the most common colour, but they also come in blue: business and marketing, and black: vocational studies like carpentry. Finishing off the outfit is a Russ hat, a peaked cap strung with ‘knots’ or charms that are awarded when special tasks or dares have been completed. Russ is a big commercial presence in Norway, with a whole industry dedicated to selling clothes and party paraphernalia to each graduating year.

Jørn Tomter maakte er dus een boek van met vele foto's. Klik zeker eens op de link aan de rechterkant. Daar zie je een heel deel foto's van de typische bussen. In mijn streek hebben we enkel auto's en vans. Minachtend kijken we neer op het stadvolk..

Na een avondje feest (waarna we dan in de tuin van onze leerkracht Noors overnachtten en vanochtend uitgenodigd werden voor het ontbijt), werden alle leerlingen in het voortgezette secundair vandaag "getrokken" voor het examen. Dat wil zeggen dat ze uitgekozen worden om enkele examens af te leggen. Niemand legt examens af voor al zijn vakken. Ik ben getrokken in politiek (22 mei), Noors (27 mei) en Duits (2 juni). Dit zijn de schriftelijke examens. Iedereen in het laatste jaar legt ook één mondeling examen af. Dat komt erop neer dat ik voor het mondeling ofwel geschiedenis, fotografie, Noors, religie óf Duits naar het examen moet. Raar is ook dat in het tweede jaar van de vidaregåande opleiding slechts een deel studenten getrokken wordt, voor slechts  één examen, schriftelijk óf mondeling.

Voor alle mondelinge examens en een deel schriftelijke (waaronder politiek) kregen we 48u voorbereiding. Dwz dat je dus twee dagen vrij hebt voor het examen om je voor te bereiden op de vraag (die twee dagen op voorhand krijgt).

Ik snap nog steeds niet hoe men op zo'n systeem gekomen is, maar dit geeft enkele gevolgen:

- Enkele russ zijn getrokken voor het examen wiskunde dat plaatsvindt 3 dagen na 17 mei. Uiteraard is dat niet zo fijn want dan kunnen ze zich niet goed genoeg voorbereiden, vinden ze.

- Als een vak je niet ligt, kan dat 25% van je examenspunten beïnvloeden.

- Er lopen nu heel wat depressieve leerlingen rond.

- Het is goed mogelijk dat je geen examen aflegt voor een vak dat je drie jaar hebt gehad.

- In het derde jaar handelt het examen over leerstof van het tweede en het derde jaar.

- Bovendien is het ook zo -net als Frankrijk- dat een andere sensor je examen verbetert. De sensor komt uit een andere provincie en is dus onpartijdig.

- Communicatiemiddelen (internet, gsm, ..) tijdens het examen zijn verboden. Hulpmiddelen als kranten, studieboeken, uitgeprinte of opgeslagen internetsites, .. zijn wel toegelaten.

Voor mij is het allemaal niet zo belangrijk, ik moet nog beslissen of ik de examens al dan niet ga afleggen.

Enfin, mijn verblijf komt meer en meer aan zijn einde. Nu begin ik aan mijn laatste weken school, om dan mijn secundair dan echt helemáál af te sluiten in de week van 19 juni. Voor hen die het nog niet weten: 4 juli, 14u35 sta ik terug op Belgische grond!

Russetida

Hejsann å hoppsann,

Nu is eindelijk de russetida aangebroken! Deze tijd, van 1 tem 17 mei, vieren de laatstejaars het einde van hun secundaire carrière. Overal zie je nu russ met rode, blauwe, zwarte of groene broekpakken. De kleur is afhankelijk van je studierichting, maar rood domineert. Alle russ hebben ook een studentenpetje maar dat wordt niet zoveel gebruikt.. Buiten het feesten deze periode, heeft elke school ook een lijst opgesteld van opdrachten die je kan uitvoeren. De opdrachten gaan van lessensabotages tot eet- en drinkwedstrijden.

Enfin, donderdag 30 april werden alle Valdresruss dan gedoopt. Dat was zoveel als met je hoofd onderduiken in de ijskoude fjord, met ijs bedekt en vol met smeltwater. Het deel waar wij doken was ijsvrij maar zeker niet warmer dan 3 graden. De dagen zijn nu best wel warm en met veel zon, maar 's nachts kunnen de temperaturen nog steeds tot onder het nulpunt zakken. Integendeel tot heel wat andere plaatsen in het land werden wij pas de dag voor 1 mei gedoopt. Als je het broekpak ervoor aandeed, zou een broekspijp afgeknipt worden. Vele stedelingen zijn niet zo streng op die regels en gaan al vroeger met hun broekpak rondlopen. Ook het wassen van de broek, betekent het afknippen van een broekspijp.

Voor hen die het nog niet doorhadden: stedelingen en niet-stedelingen zijn niet zo'n goede vrienden in Noorwegen. Stedelingen die in "onze" bergen komen skiën en luxueuze châlets bouwen, zijn dan ook wel eens het slachtoffer van onze leuke uitspattingen. Een in elkaar geslagen stedeling levert je best wel wat respect op. Maar ook ongekeerd: op enkele scholen in Oslo is het een opdracht om een meisje van het platteland een dag te kidnappen. Zo ziet u maar.

Op 1 mei was ik dan ook mee om in het korps te spelen. Hilarisch genoeg gingen we dan zowat rond en speelden van die vreselijke marschen. Bovendien gingen we over de "grote" verbindingsweg Oslo-Bergen, de twee grootste steden in het land, waardoor de ene richting ons in een lange file moest volgen.

Verder zijn er heel wat dingen gebeurd en aan het gebeuren zodanig dat ik mijn -altijd al zo wanordelijke- overzicht nu helemaal aan het kwijt geraken ben. Laat de foto's spreken!

Foto bovenaan: dit weekend trokken we even in de bergen in om de hoge wanden van de sneeuwruimers te bekijken. Dit jaar was er op die bergpas zeer weinig sneeuw, dus we kregen niet helemaal het tunneleffect maar ik kon het me best voorstellen. Normaal zijn de kanten minstens dubbel zo hoog op de hoogste plaatsen. Deze bergpas is 's nachts nog steeds gesloten tussen 20 en 08 uur omwille van mogelijke sneeuwstormen of harde winden.

Foto 1: Preventiedag op school voor de feestperiode van start ging. Spectaculaire reddingsactie inclusief.

Foto 2: Morten en ik staan even in de tuin (waar de sneeuw ondertussen ook weg is) te poseren voor onze broekpakken te vuil werden voor de foto.

Foto 3: Zondag werd ik brutaal gewekt met de melding dat er snel een kalf zou aankomen in onze stal. Het was het 5e kalf in een rij van 6. Een ervaring op nuchter maag! Mijn omgeving begreep niet dat ik dat nog nooit gezien had.

Le quotidien de ma vie norvégienne

Jullie vragen je waarschijnlijk wel 'ns af hoe een gewone dag er voor mij uitziet? Nu zal ik proberen een doorsnee weekdag te schetsen. Uiteraard is elke dag anders, maar dat is logisch..

6u15 De cd-speler begint te spelen op een aangenaam volume, om mijn humeur niet heel de dag om zeep te helpen. 6u20 Mijn gsm-alarm schreeuwt me wakker uit het soezen. De oogleden zijn echter nog zwaar dus na tien minuten moet dat nog 'ns herhaald worden. 6u45 Ik strompel de keuken in, hopend dat Bjørn al begonnen is met de ontbijtvoorbereiding. Ik eet zo'n 4 sneden brood en maak mijn lunch (matpakke). Het ontbijt is uiteraard uitgebreid met de nodige komkommers, tomaten, paprika's of haringen (op tegenvallende dagen zijn we te laat opgestaan en korten we het gebeuren wat in). 7u00 Het nieuwsbericht herinnert me eraan dat ik over 5 minuten de deur uitmoet. Natuurlijk heb ik meer tijd nodig. Ik spring het hele huis rond, zoek mijn rugzak, een pen, mijn laptop, tandenborstel en tandpasta en spring in mijn schoenen. 7u10 Morten en ik donderen over onze veel te stijle oprit naar beneden (vaak op mijn achterwerk indien teveel ijs/sneeuw). Dan crossen we verder het bos in om de bus toch nog te halen. Vanaf nu is de weg gelukkig ijsvrij. Bovendien is het licht iets motiverender dan een sneeuwstorm met -20 graden en geen daglicht. 7u15 De rammelende schoolbus pikt ons op. 7u20 Midden in het bos worden we uit de bus gejaagd en wachten we op onze volgende bus (geen aanrader in de winter). 7u25 De andere bus is aangekomen en brengt ons met een tussenstop in Fagernes naar school. (Dit gebeurt op dins- en donderdagen. Op ma, woe en vrijdag nemen we meestal de auto. Alles schuift dan een half uur op.)

7u50 Ik stap de school binnen en neem de gratis havermoutpap toch maar aan, het is al bijna een uur geleden dat ik mijn eerste ontbijt had. Ik neem ook nog wat brood en kaas mee. 8u00 Ik eet mijn tweede ontbijt, al dan niet in een les. Met volle maag kan ik dan nog gerust even verderdutten (op dagen dat ik daar thuis geen tijd voor heb, poets ik eerst even mijn tanden in de toiletten). 9u20 Ik ben helemaal wakker en de eerste les is ten einde. Op de gang sla ik een babbeltje. 9u30 Tijdens het tweede lesuur probeer ik meestal wat leven te krijgen in mijn laptop, het internet is namelijk een probleem. Dit neemt een heleboel tijd in beslag, als ontspanning kan ik altijd even op de gang uitrusten. 10u50 Het hoogtepunt van mijn schooldag. Ik kijk even rond waar mijn vrienden zich bevinden en we plasseren ons naargelang de aanwezigen op de gang, in de klas of in de cafetaria om te lunchen (plaatsen als de bibliotheek, shopping center e.a. komen ook voor). 10u20 Lunchtijd is over. Het zogenaamde 'middenuurtje' kan je gebruiken voor zelfstudie met aanwezigheid van de leerkracht. Ik waai even naar de leerkracht als teken dat ik er ben en zet me vervolgens op een sociale plaats. 11u15 Tot zover het middenuurtje, binnen 10 begint de volgende les (het kan natuurlijk dat ik vrij heb, ik heb nooit heel de dag les). 12u25 Nieuwe les, grote kans dat we film kijken. We kijken hier zo'n 1 à 2 keer per week een film. Verder help ik een vriendin met Frans  of leg nogmaals het verschil tussen België en Nederland uit. Mijn godsdienstleerkracht was er ook helemaal ondersteboven van dat België katholiek was. 13u45 Mijn tweede lunch en nog eens tien minuten pauze voor het laatste lesuur. Vaak ben ik dan klaar en zak dan met wat volk af naar downtown Fagernes om ons daar op een bank in het winkelcentrum te zwieren of met de auto rond te rijden van het ene tankstation naar het andere op een marginaal deuntje van Kate Ryan of Milc. Inc. 15u20 vertrekken zo'n 10 schoolbussen aan de school in alle richtingen. Een deel (die van mij inkluis) stopt in Fagernes om vervolgens om 15u30 door te rijden naar verre berggehuchten. Deze bus (of eventueel Morten en zijn auto) redt me van de foute muziek en racen door de 3 straten waaruit deze stad bestaat (Fagernes heeft het warempel geklaard om met slechts 2000 inwoners de eer om stad genoemd te worden, te bemachtigen). ca 16u00 Ik kom thuis, ledig de brievenbus en maak een praatje met eventueel het erf overstekende grootouders. 16u30 Ik en Morten vragen ons af of we aan het eten zullen beginnen, maar meestal komt het erop neer dat we nog wat wachten. 17u Heel de bende is nu thuis en we zijn aan het eten begonnen. Onlangs riep Morten de hele bende bij elkaar om ons er verschrikt op te wijzen dat hun toch o zo fantastisch bergwater uit de kraan geel zag ("Noors water is het beste"). Ik fronste even, maar moest de 3 paniekerige familieleden gelijk geven bij de aanblik van het zorgwekkende water -dat naar mijn mening nog steeds even rein lijkt. De dag erna heb ik door zelfopoffering kunnen bewijzen dat het water best nog ok was. Aangezien ik niet neerviel, leek het probleem dan ook opgelost. Aangezien ik het meest eet (dat hebben ze nu wel door) en ze nu zowat verwachten dat ik de potten ledig, zit ik ook het langste te eten. Ik ben hier ook de restjeseter en de prater aan tafel. Bovendien praat ik het meest, wat als resultaat heeft dat de rest op mij moet wachten tot ik gedaan heb met eten en praten. Vrijdag vloog er ook nog eens een helikopter van de Norsk Luftambulanse voorbij. Zo'n zeldenheid moest ik toch wel even snel duidelijk maken want daarover zou men de volgende week nog praten.. Ik zwaaide aldus met mijn armen en zette de gebaren kracht bij door mijn stemvolume. Als gevolg keken de ouders meteen naar buiten en sprong Morten naar het keukenraam om de helikopter toch wel net niet te missen. Na deze te hilarische situatie moet ik er toch bij vermelden dat het voorval vandaag in de krant stond. Gespreksvoer voor de hele week! De familie is me nu vast en zeker dankbaar dat ik hen op die helikopter wees.

Zo, daarna begint dan de avond. Dat verschilt van dag tot dag. Een ding is zeker: als ik thuis ben, drink ik nog minstens een kop thee in de zetel. Als we vroeg avondeten (zo'n 16u), neem ik een extra maaltijd 's avonds. Meestal eet ik nog wel iets. De sofa is ook ideaal om wat te praten en mijn plannen voor de volgende week uiteen te zetten (daar houden ze van, je kan niet zomaar naar de winkel, nee, je plant dat het weekend ervoor). Als ik dan de naam van een vriend of vriendin laat vallen, krijg ik -willen of niet- een hele uitleg over de hele stamboom en beroepen van de stamboom van die persoon in kwestie. Ook kom ik te weten waar ze wonen, leeftijden en alles wat je wilt. Iedereen kent iedereen en als je gastvader dan nog 'ns politicus is, zit je helemaal goed. Voornaam, achternaam en/of woonplaats zijn genoeg voor zo'n relaas.

Hoewel ik waarschijnlijk nog meer zou kunnen schrijven, is mijn inspiratie eventjes op. Ik kijk al uit naar mijn ochtendritueel..

God påske!

Even een korte update voor het slapengaan!

Allereerst een vrolijk Pasen gewenst, een tijd die hier niet ongemerkt voorbijgaat! Vanaf Kerstmis beginnen de Noren over Pasen te spreken. Pasen betekent voor de Noren zoveel als met de familie naar de hytte (châlet) trekken, daar enkele weken of de hele week verblijven en regelmatig langlaufen, zonnen, grille pølsar (worsten op een kampvuur), en dergelijke dingen. Alle Noren hebben de drie dagen voor Pasen vrij (en ook paasmaandag), dus letterlijk alle skisporen en vakantieplaatsjes worden overrompeld door het paastoerisme. Vanavond vond dan de grote uittocht plaats, dinsdag gaat iedereen terug aan het werk. Men beweert nu ook dat de filerecords gebroken zijn.. Ik moet toegeven: alle stedelingen moesten terug thuis geraken waardoor wij bij het naar huis reden een onuitputtelijke stroom van chique opgepoetste auto's van rijke Zweden, Denen die niet kunnen skiën en stadsnoren tegenkwamen. Ons huis is voor een Noor uit de stad zoveel als een hytte. Onze streek liep als het ware leeg. Gelukkig, stadsvolk is hier toch niet zo populair..

Hoewel het weer niet zo fantastisch was zoals de Noren het graag zouden hebben, ben ik toch nog gebruind (in elk geval bruiner dan mijn gewoonte). Maar dan heb je zo van die extreem gebruinde gevallen die met je komen praten en daar gaat je ik-voel-me-bruin-gevoel..

Verder was ik deze week ook weer getuige van een familiefeest. Best gezellig: met Pasen en Kerstmis komen ook de studenten uit de stad naar die bijeenkomsten. Een deel volk met dezelfde interesses e.d.

Ik zat ook met Denen, Zweden en local people op de skilift. Tot mijn ergernis dook er ook ns een Nederlander op, hoewel die Zweden en Denen niet altijd beter zijn (invloed van de Noren?) Ten slotte kon ik dan ook niet onder de verplichte hyttebezoeken uit. Een hytte zal je bezocht hebben in påska :).

Zo, morgenvroeg trekken we op langlauftocht. 's Morgens is de sneeuw het best aangezien de temperaturen nu overdag boven nul zitten. De lente komt eraan, maar met de bloemen moeten we nog wachten tot in mei!

Framleis god påske!

Lente?

Hei daar!

Ik werd er zojuist aan herinnerd mijn blog te moeten aanvullen. De tijd vliegt en er is net een zware week achter de rug. Ik neem mijn agenda erbij en kijk even terug naar woensdag 11 maart. Die nacht was het namelijk volle maan. Wat doen Noren bij volle maan? Precies, een langlauftocht. Die avond trok ik er dus met de papa op uit. In de bossen en tussen de bomen was het best wel donker maar op de open vlaktes ziet het eruit als een dag met stralende zon. Je moet er natuurlijk wel op letten dat er geen wolken zijn. Zulke nachten zijn echter weer extra koud. Enfin, de foto's staan op een andere computer, dus dat is voor een andere keer. Ik word nog eens gek van al die foto's.

De donderdag erna kregen we dan onze russeklær. De kleren voor de afsluitingsperiode. Grappig zicht, toffe kleren en een stap dichter bij 1 mei.

Zaterdag 14 maart nam ik dan de bus tot het einde van de weg. Dat was dan ook letterlijk het einde van de weg. Voorbij het laatste dorp en de laatste châlets is de weg afgesloten. Die weg leidt naar de naburige gemeente, die in het volgende (bewoonde) dal ligt. Tot 1 mei is die weg gesloten vanwege de onmogelijke massa's sneeuw. Enfin, vanaf het einde van de weg langlaufte ik met 9 anderen naar een plaats met massa's sneeuw. Daar zouden we dan de nacht doorbrengen in een sneeuwhol dat we zelf zouden graven. Zaterdag was het fantastisch weer, zodanig dat we in onze t-shirtjes stonden te graven (tenzij we in het hol zaten te graven, want daar kwam er geen zon), ondanks het feit dat de temperatuur nog steeds onder het nulpunt zat. Laat de foto's spreken (let vooral op mijn muurtekening): klik hier.

Verder waren er ook wat verjaardagen, feestjes en dergelijke dingen. Vorige vrijdag gingen we naar de cinema om Män som hatar kvinnor (Mannen die vrouwen haten) te bekijken. Het nieuwe Zweedse kassucces en verfilming van het de populairste trilogie in Scandinavië. Een zeer geslaagde film.

Vorige zaterdag begon dan de laatste week met repetities voor de musical Annie. Heel de week kregen we vrij van school om te oefenen, repeteren en te herhalen. Het resultaat mocht er wezen! De première was donderdag en gisterenavond was de laatste voorstelling. 4 uitverkochte schows en een schoolvoorstelling! Niet slecht.

In het begin van vorige week liepen de temperaturen op tot 5 graden boven het nulpunt waardoor de sneeuw begon te smelten! Maar gelukkig kwamen er donderdag weer extra sneeuw en nachten met -15 graden. De lente komt er stilaan aan, maar de sneeuw is nog lang niet weg.

Groetjes!

Foto's.

Hier is -zoals beloofd- een link met foto's van de tocht over het ijs. De omgeving die je ziet, is de dichtsbevolkte in de hele streek. Het centrum als het ware..
http://www.facebook.com/album.php?aid=18150&id=1282247159&l=a4bda
Moesten er geïnteresseerden zijn voor Eurosong: de Noren gaan ervoor Europa te veroveren met hun uitgekozen song. De zanger is van Belarus en doet beroep op de danskunsten van Frikar. Frikar is een moderne dansgroep met inspiratie uit de Noorse volksdans, halling. Het concept is voor mij goed, maar de zanger en zijn melodie bevallen me niet. http://www.youtube.com/watch?v=-8JRtGMBUz0&feature=related

Op naar de lente!

Hei!

Ik moet toegeven dat ik mijn blog uit het oog verlies, maar niet getreurd: hier is een nieuw bericht. De wintervakantie zit erop, nu zijn het 5 weken school voor de paasvakantie. In de wintervakantie maakte ik deel uit van het russerevy. Dat is zowat onze chrisostomosshow, maar dan veel grootser en voor de hele omgeving, niet alleen de school. Met drie voorstellingen in de theaterzaal hebben we toch een deel succes geboekt. Een grappig weetje is dat de theaterzaal, cinema en konsertzaal één en dezelfde zaal zijn. Er kan zo'n 300 man binnen. Gezellig.
In de wintervakantie ging ik oa nog over het ijs op de fjord! We langlauften naar de overkant. Geen paniek, het ijs is nu zodanig dik dat er auto's op rijden en zweefvliegtuigen op landen. Bovendien was het zalig weer, met het gevolg dat Jeroen er dus helemaal bruin uitzag (maar intussen weer wit). Door het crashen van mijn laptop, moeten de foto's nog even wachten. Ik denk dat ik nog eens gek word van die schoollaptop. Maar ja, beter dat als niets.
Deze zaterdag staat er een concert op het programma en zondag nog een musicalrepetitie.

Extreem raar is ook dat het hier heel gewoon is je tanden op school te poetsen. Ik ben nu ook zo iemand die 's morgens in de toiletten staat. Logisch toch, stel dat je anders de bus gemist had.. Er zijn wel wat regels aan verbonden, je kan dat bijvoorbeeld niet elke dag doen. Dat wordt wat zielig. Maar het is best cool om af en toe met je tandenborstel rond te huppelen. Noren zijn echt raar. Ze zijn ook helemaal zot van skiwedstrijden. Afgelopen week was het wereldkampioenschap. Dat zorgde dus voor uitzendingen bijna 24/7. Bijgevolg stond onze tv dus ook al aan om 5u op een gewone werkdag. Niet te doen. Het grappige is dan ook dat de rest van de wereld (buiten de Duitsers) er geen grote interesse in heeft. Nuja, ze worden er blij van.

Nu is het hier ongeveer even lang licht als bij jullie, denk ik. Vanaf april worden de dagen hier langer dan bij jullie. De zomer komt er aan! Oke nee, eerst moeten we nog door 2 maanden sneeuw.. Ook de temperaturen zijn nu heel wat menselijker. Mijn kouderecord staat op zo'n -28 graden. Niet slecht he?

Ik laat het hier voorlopig bij. Later kom ik terug met wat foto's.
Hou jullie goed!

Februar.

Februari gaat gepaard met koude, sneeuw, zon, bergen en ski. Op een dag gingen we schaatsen in de LO-les. Foto's kan je bekijken door te klikken op de link hieronder. De foto die je hier ziet, is getrokken op de parking van mijn school, de ochtend voor het schaatsen.
Ondertussen ben ik ook begonnen met het mezelf aanleren van snowboard. Echt tof en het valt beter mee dan verwacht. Vanaf deze week heb ik dan ook snowboard in mijn lessenpakket!
Vanavond kwam ik terug van een lawinecursus. Hoe voorkom je een lawine? Hoe blijf je uit lawinegebied? Hoe kan je je voorbereiden als je door lawinegebied gaat? De prachtige foto's zijn ook te bekijken. Klik op de link hieronder!
Ik ben ook met een basketbaltraining begonnen. Misschien niet echt mijn ding, maar tof.
Zo, voorlopig valt er niet meer te zeggen. Laat de beelden spreken!

Foto's schaatsen: http://www.facebook.com/album.php?aid=15689&l=44ae7&id=1282247159
Foto's cursus: http://www.facebook.com/album.php?aid=16542&l=bc2d5&id=1282247159

Jobb.

Deze week heb ik vijf dagen gewerkt. Ik ben niet naar school geweest en woonde bij de contactfamilie in Dokka. Hun jongste dochter is nu terug thuis van een jaar Australië, fijn om te haar te ontmoeten. Maar ik werkte dus bij Oppland Arbeiderblad als freelance. Ik schreef artikels, nam foto's, interviewde en werd geïnterviewd. Zowel mijn foto's en artikels werden (en worden, er komen er nog aan) in de krant gepubliceerd. Hoi hoi! Er komt ook nog een fotoserie aan van een winterdag in Dokka. Dat was vandaag. Ik trok er op uit en moest toch twee keer kijken toen ik een bende Noorse kinderen tijdens hun lunchpauze op ski's door het openluchtmuseum zag huppelen. Enfin, ze leken wat op smurfen. De school ligt nu eenmaal naast het museum, dus waarom ook niet? De website van de krant vinden jullie aan de rechterkant. Bovendien werd ik vandaag beloond met sportzak, kleren en gadgets. Jihaa.
Morgen keer ik terug naar mijn eigen streek aangezien ik dit weekend repetities voor die musical heb. Volgende week ga ik terug naar school, behalve vrijdag dan, want dan reizen ik en Giovanna naar het stedelijke Lillehammer. Vandaar vertrekt een bus naar een bergschool waar we het weekend doorbrengen met de AFS'ers van het aankomstkamp. Dat is zo de halfjaarlijkse verplichte activiteit. Ik ben dus over de helft van het jaar, voor hen die het nog niet wisten. Ik ben al bijna terug thuis, niet getreurd!

PS Pap, dat ik in die andere krant stond, was ook door een AFS-bijeenkomst. De hopeloze journalist had mijn naam als Jernen geschreven, wat letterlijk vertaald 'het ijzer' betekent. Indruk dat ik maak, he..
PPS De foto's liggen online! Kijk onder de titel Vinterdag på Dokka.

Januar.

Halla!

Mijn schooldag voor vandaag zit er weer op. Hier wordt het terug koud. Vorige week was het soms tot boven het nulpunt! Zeer uitzonderlijk voor januari, naar 't schijnt. Alles is nu ijzig, dus dank je dat je onze koude teruggeeft. Bovendien is het nu al een pak lichter dan in de kerstperiode. Die donkerte viel echt heel goed mee. Zo erg was het niet, maar ik zit ook nog niet helemaal in het noorden. Toch zegt men dat het blauwe licht dat je in het noorden zit, wonderbaarlijk is. Ik hoop ook dat ik het noorderlicht hier te zien krijg, de mogelijkheid bestaat!
Morgen gaan we een dagje naar Lillestrøm om een zo'n studiebeurs te bezoeken. In totaal worden dat meer dan 6 uren in de bus. Dan kan ik ook nog eens denken waarmee ik me ga bezig houden na mijn verblijf in Noorwegen =). Intussen heb ik eindelijk ook een laptop gekregen op school. Ik vroeg er reeds sinds september achter, maar nu kan ik dus op het net waar en wanneer ik maar wil. Het is hier namelijk geen enkel probleem om tijdens de les je mails te checken of dergelijke dingen.
Zodadelijk trek ik er op uit om een job te zoeken. Dan kan ik wat extra zakgeld binnenhalen, niet slecht in een land als Noorwegen. Volgende week gaan alle AFS-studenten ook een week werken om een andere kant van de Noorse cultuur te ervaren. Ik ga volgende week bij mijn contactfamilie doorbrengen en werken bij de provinciale krant, Oppland Arbeiderblad. Ik word nog eens beroemd. Gisteren stond ik in Gudbrandsdøl Dagningen. U ziet het, het is niet moeilijk om in de krant te komen.
Zonet had ik ook mijn eerste repetitie voor die musical. Ha, dat wordt nog eens lachen. Maar toch, ik heb de eer om 4 zinnen te zeggen. Het kunnen er ook 5 zijn..
Binnenkort komen alle AFS-studenten die in Skjeberg waren bij elkaar. Dat is de halfjaarlijkse reünie en dan moeten we wat praten enzo.. Oke, het zijn niet exact dezelfde mensen want er zijn al wel wat verschuivingen gebeurd. Zoals gezegd, velen veranderen van familie en streek. Dat is bij mij echter niet nodig, ik heb het gezellig bij de haard op mijn bergtopje!

Hou jullie goed!

Jeroen

Godt nyttår.

Eerst en vooral wil ik jullie ook een prettig 2009 toewensen. Nu dat gebeurd is, kan ik gerust wat over mijn Noorse kerstvakantie vertellen. Deze was zeer ontspannend, relaxerend, sportief, sociaal en koud. Mijn kouderecord werd gebroken met -20 graden. Ik zeg het u, die koude ontneemt je bijna de adem.
De eerste week bestond voornamelijk uit kerstvoorbereiding en familiesamenkomsten. Aangezien het een enorme familie is, waren we daar wel eventjes mee zoet. Op zich vieren ze kerst wel grotendeels hetzelfde als in België. Het eten gaat hier wel volgens tradities, bovendien gaan ze hier ook rond de kerstboom (niet in de familie maar op school enzo). Nieuwjaar is niet zo belangrijk. Oudejaar wordt wel gevierd.
Op kerstdag zelf hadden we geen familiegedoe, maar maakten we met ons 4 een skitocht. Ik heb hier zot veel gelanglaufd en gisteren ben ik dan ook aan de echte alpineski begonnen. Veel beter dan al dat gelanglauf! Verder waren er ook nog filmavonden e.d. Op oudejaar heb ik het rustig aangedaan met de familie. Gezellig.
Bovenstaande uitleg was vrij chaotisch, in elk geval heb ik toch die indruk, maar jullie kunnen er zeker wel aan uit. Het weekend voor Kerstmis was het ook zo'n enorm slecht weer in de bergen waardoor alle bergpassen gesloten werden. Dan was het een heel drama om thuis te komen voor kerst voor vele Noren. Enfin, als we nu naar de naburige gemeente aan de andere kant van de berg willen, moeten we helemaal rondrijden want over de bergen kom je niet meer.
Verder was ik ook nog een dag in Lillehammer voor de kerstshopping. Op zich moet ik wel zeggen dat je de kerststemming meer beleeft in de stad dan op het platteland.
De kerstversiering is hier ook wel wat overdadiger. De moeder begon hier ook massa's cake, taarten en koekjes te bakken. Ik heb er echt al genoeg gegeten voor het hele jaar.

Zo, maandag begint de routine terug. Gedaan met het volproppen.
Groetjes.